ഓടക്കുഴല്‍

കുട്ടൂസിനു മടുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു ഈ കൊറോണ കാലം....എന്ന് തുടങ്ങിയതാ. ചുറ്റിലും കൊമ്പുള്ള വാവു  വരുത്തുന്ന ഈ കോറോണയെ അവൻ അത്രയും വെറുത്തു... കൊറോണ അവനു വരുത്തിയ നഷ്ടങ്ങൾ ചെറുതല്ല..സ്കൂളിൽ നിന്ന് കഴിഞ്ഞ മാസം പോകാനിരുന്ന ഉല്ലാസയാത്ര ഇല്ലാതാക്കിയത് ഈ കൊറോണയാണ്.  അത് പോലെ തന്നെ കഴിഞ്ഞ ക്രിസ്റ്മസിനു  ടീച്ചർ പറഞ്ഞതാണ് സ്‌കൂൾ പൂട്ടുന്ന സമയത്തു ടീച്ചറുടെ സ്പെഷ്യൽ ചോക്ലേറ്റ് കേക്ക് ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വരാമെന്ന്. എന്നിട്ടു ക്ലാസ്സിൽ എല്ലാവരും കൂടി ചേർന്നു അത് മുറിക്കും. ടീച്ചർ എല്ലാവര്ക്കും വായിൽ തരും. പിന്നെ ഒരുപാട് കളികൾ കളിക്കും. ഫോട്ടോകൾ എടുക്കും. അങ്ങനെ എന്തൊക്കെ മോഹങ്ങളിലായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇതൊന്നും നടന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല...ആരോടും യാത്ര പോലും പറയാതെ സ്കൂൾ പൂട്ടി... ഇനിയിപ്പോൾ സ്കൂളിലും കുറെ നാൾ പോകാൻ പറ്റില്ലത്രേ. ഇന്നലെ ചേച്ചി പറയുന്ന കേട്ടു. ചേച്ചിക്ക് ലാപ്ടോപ്പിലാണ് ടീച്ചർ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ തനിക്കും അങ്ങനെ തുടങ്ങുമെന്നാണ് ചേച്ചി പറഞ്ഞത്. ലാപ്ടോപ്പിൽ കളിക്കരുതെന്നു ടീച്ചർ പറയാറുള്ളത് അവൻ ഓർത്തു. ലാപ്ടോപ്പിൽ കളിച്ചാൽ ടീച്ചർക്ക് വീട്ടിലിരുന്നു കാണാൻ പറ്...

ഇന്ന് ഷാർജ ഇന്റർനാഷണൽ ബുക്ക്‌ ഫെയറിൽ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യവെയാണ്‌ മോൾ ഓടി വന്ന് 'അമ്മയുടെ ക്ലാസ്സിൽ two years മുൻപ് പഠിച്ചിരുന്ന ജുവാനെ കാണണോ'എന്നും പറഞ്ഞു എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു എന്നെയും കൊണ്ട് ഓടി... ഞാൻ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ മോൾടെ പിറകെയും...(എന്റെ ഒരു വിധം എല്ലാ സ്റുഡന്റ്‌സിനെയും എന്റെ മക്കൾക്കും പരിചിതമാണ്) ആ ഓട്ടം ക്ലബ്‌ fm inte സ്റ്റാളിൽ അവസാനിച്ചു... അവിടെയതാ നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ടു വർഷം മുൻപ് ഞാൻ പഠിപ്പിച്ച ജുവാൻ മൈക്കിൽ പാടി തകർക്കുന്നു....അവൻ പാടുന്നതും നോക്കി അഭിമാനപൂർവം ഞാൻ നിന്നു... പാടി കഴിഞ്ഞ് അവൻ നേരെ നോക്കിയത് എന്റെ മുഖത്തായിരുന്നു... എന്നെ കണ്ടതും മൈക്കിലൂടെ അവൻ ഉറക്കെ കൂവി.... 'ബീന maam..... ' അവനോടൊപ്പം അവന്റെ വിളി കെട്ടു അവിടെ കൂടി നിന്ന ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ എന്നിലുടക്കി....ജുവാൻ എന്നിട്ട് അവിടെ നിന്നു ഇറങ്ങി ഓടി വന്നു എന്നെ ഇറുക്കി കെട്ടി പിടിച്ചു.... ഒരു പാട് നേരം.... ആ കെട്ടിപിടുത്തതിൽ ഒരു കുന്നോളം സ്നേഹം ഞാൻ അറിഞ്ഞു....ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്ത് വേണം എന്നിലെ അദ്ധ്യാപികക്ക്....