ഓടക്കുഴല്‍

ഈശ്വരനെ നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം ഒരാൾ പറയുന്നത് യൂട്യൂബ് ഇൽ കണ്ടപ്പോ വെറുതെ ഇരുന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കി.... ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?പറയാനാണെൽ ഏറെയുണ്ട്... ചെറിയ മോളുടെ ജനനത്തിലൂടെ ഒരു പാട് തവണ ഗുരുവായൂരപ്പനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... രണ്ടു മാസം മാത്രം പ്രായമായ കുഞ്ഞിന് തരിപ്പ് കയറി ശ്വാസം നിലച്ച അവസ്ഥ വന്നപ്പോൾ അന്ന് ഡോക്ടർ അങ്കിളിന്റെ കൈകളിൽ ഞാൻ ഗുരുവായൂരപ്പനെ കണ്ടു... ബിജുവിന്റെ റിസപ്ഷൻ സമയത്തു മുംബയിലെ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയ്ക്കിടയിൽ ഡാഡിയുടെ കാൽ വഴുക്കി പടികളിൽ നിന്ന് താഴേക്കു ഡാഡി ഉരുണ്ടു വീണപ്പോൾ കയ്യിലിരുന്ന കുഞ്ഞു വാവയായ കിച്ചുവിനെ ഒരു പടിയിൽ ഇരുത്താൻ ഡാഡിക്കു കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ അത് ഗുരുവയുരപ്പനവിടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു... നീന്തൽ അറിയാത്ത കുഞ്ഞ് ആരും  കാണാതെ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് അത് കണ്ടു വെള്ളത്തിലേക്കു എടുത്തു ചാടിയ എന്റെ അനിയനിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഞാൻ കണ്ടു.  ഡോക്ടർമാർ ഡാഡിയുടെ വിധിയെഴുതിയപ്പോൾ തളർന്നു പോകാതെ എന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച ആ ശക്തിയുണ്ടല്ലോ, ആ ശക്തി തന്ന ഉറപ്പാണ് ഡോക്ടർമാർ എഴുതിയ ഡാഡിയുടെ  വിധി...

ഒരുപാട് നാളുകളായി എന്തെങ്കിലും കുറിച്ചിട്ട്...കുറച്ചു ദിവസമായി ഒരു testimony - സാക്ഷ്യം എഴുതണമെന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.. അല്ലെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കാരണവശാൽ മനസ്സ് കലുഷിതമാവുമ്പോൾ എന്നുമെന്റെ കൂടെയുണ്ടെന്നു ഞാൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്ന ആ ശക്തി ഞാനില്ലേ കൂടെ... പിന്നെന്തിന്? എന്ന് പുഞ്ചിരിയോടെ മനസ്സിൽ മന്ത്രിക്കാറുണ്ട്.. അത് പല പ്രവർത്തികളിലൂടെ ആവും അല്ലെങ്കിൽ വ്യക്തികളിലൂടെയാവും... എന്തായാലും അത് തന്നെ സംഭവിക്കും😃 ഇത്തവണയും പലവിധ കർമപ്രഹരങ്ങളാൽ തളരുന്നുന്നു തോന്നിയ സമയം ആയിരുന്നു ഒരാഴ്ച മുൻപ്... എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ പതറിപോകുന്ന ചില നിമിഷങ്ങൾ..ഒരുഭാഗത്തു ഡാഡിയുടെ റേഡിയേഷൻ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ, അങ്ങനെയിരിക്കെ ഏട്ടന്റെ കണ്ണിനു സർജറി വേണമെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്... അതിനു മുൻപേ തന്നെ പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ കുറച്ചു നാളുകളായി നന്ദഗോവിന്ദം ഭജൻസ് എന്ന ഭജനസംഘത്തിന്റെ വലിയ ആരാധികയാണ് ഞാൻ... എന്റെ  ദിവസങ്ങൾ മറ്റു പലരേയും പോലെ നന്ദഗോവിന്ദം ഭജനകളായി ഇന്ന് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു - മനസ്സിന് ഒരു പാട് സമാധാനം ആ ഭജനകളിലൂടെ എനിക്ക് ലഭിക്കാറുണ്ട്...സമിതിയുടെ അയ്യപ്പ പൂജക്ക്‌ കൊറേ വർഷമായി ...

കാലം കടന്നു പോകാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിരുന്നു... കുട്ടികാലത്തു കണ്ട പ്രിയപ്പെട്ട മുഖങ്ങൾ ഓർക്കുമ്പോൾ.. കാലം കടന്നു പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ആ മുഖങ്ങൾ ഇന്നും കൂടെ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നു... കാലം കടന്നു പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ സ്കൂൾ വരാന്തകളും കോളേജ് വരാന്തകളും ഇന്നും സ്വന്തമായേനെ... കാലം കടന്നു പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ.. അമ്മയുടെയും ഡാഡിയുടെയും കുഞ്ഞു മകളായി ഇന്നും കഴിഞ്ഞേനെ...കാലം കടന്നു പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ കുഞ്ഞു മക്കളെ ഇന്നും കയ്യിലെടുത്തു ഉമ്മ വച്ചു താലോലിച്ചേനെ... കാലം കടന്നു പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പാട് പേരുടെ നടുവിൽ ഇന്നും ജീവിച്ചേനെ... കാലം കടന്നു പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, പ്രിയപ്പെട്ട ഒരുപാട് പേർ ഇന്നും കൂടെയുണ്ടായേനെ... കാലം കടന്നു പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ............................. പക്ഷേ........... കാലം കടന്നു പോയപ്പോൾ, പ്രിയപ്പെട്ട പലതും ജീവിതം തന്നു... കാലം ഭാര്യയാക്കി... അമ്മയാക്കി... ജീവിതത്തിൽ അങ്ങനെ വിലമതിക്കാനാകാത്ത അനേകം സ്ഥാനങ്ങൾ..പ്രിയപ്പെട്ട പലരും ജീവിതത്തിലെത്തി.... പലരുടെയും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി... മക്കളുടെ വളർച്ച മുന്നിൽ കണ്ടു ജീവിതം ധന്യത പൂണ്ടു...എ...

  എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു കാലമാണ് ക്രിസ്മസ് കാലം... കുട്ടികളെ പോലെ എനിക്കും ഒരുപാടിഷ്ടം പണ്ടേ മനസ്സിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ച വ്യക്തിയാണ് സാന്റാ അപ്പൂപ്പൻ . ജിംഗിൽ ബെൽ പാട്ടും, അലങ്കരിച്ച ക്രിസ്മസ് റ്റ്രീയും, സമ്മാനപൊതികളുമായി രാത്രി ചിമ്മിനിയിലൂടെ ഊഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന സാന്റാ അപ്പൂപ്പനും - എന്ത് രസമാണ് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ... പണ്ട് കുട്ടിക്കാലത്തു മണ്ഡല കാലത്തെ വ്രതം ഞങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിച്ചാണ്...അന്ന് ഡാഡി ഞങ്ങൾക്ക് ബ്ലാക്ക് ഫോറെസ്റ്റ് കേക്ക് വാങ്ങി തരും... ഓർമ്മയിലുള്ള കേക്ക് ഷോപ്പ് ഷാർജയിലെ ഗോൾഡൻ ലോഫ് ബേക്കറി ആണ്... അങ്ങനെ ഡിസംബർ 24 നു അർദ്ധരാത്രി ഡാഡിയും അമ്മയും ഞാനും എന്റെ അനിയനും കൂടി കേക്ക് മുറിച്ചു ഉണ്ണിയേശുവിന്റെ ബർത്തഡേ ആഘോഷിക്കും... ക്രിസ്മസിന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഡാഡിയുടെ സ്പെഷ്യൽ ബിരിയാണിയാണ്..പറയാൻ വിട്ടു പോയി... ഡിസംബർ ആദ്യത്തെ ആഴ്ച തന്നെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ ക്രിസ്മസ് ട്രീ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു ട്ടോ... അങ്ങനെ വര്ണാഭമായിരിന്നു കുട്ടികാലത്തെ ക്രിസ്മസ്... പിന്നെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാർക്ക് ക്രിസ്മസ് കാർഡുകൾ നൽകുക, നാട്ടിലെ എല്ലാ ബന്ധുക്കൾക്കും കാർഡ് അയക്കുക... ഇതൊക്കെ അന്ന...

  ഇന്ന് മഹാശിവരാത്രി പിന്നെ വനിതാദിനവും...എന്താ ഒന്നും എഴുതുന്നില്ലേയെന്നു അടുപ്പമുള്ള ചിലർ ചോദിച്ചു...എഴുതാനാണേൽ ഒരുപാടുണ്ട് സത്യത്തിൽ. വനിതാദിനത്തെ കുറിച്ചെഴുതുകയാണെങ്കിൽ, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ, സ്ത്രീകൾ ഇങ്ങനെ ആവണം എന്ന് അവരുടെ ജീവിതം കൊണ്ട് കാണിച്ചു തന്ന ഒരു പാട് പേരെ ഓർക്കാനുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ അവരെന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായതാവണം ഇന്ന് എന്തും നേരിടാൻ ഉള്ള കരുത്തു എനിക്ക് ലഭിക്കാൻ കാരണം. ഒറ്റയ്ക്ക് പൊരുതി ഒരു വലിയ കുടുംബത്തെ പടുത്തുയർത്തിയ ആദ്യ role model വനിത എന്റെ അമ്മുമ്മ തന്നെ. ജീവിതത്തിന്റെ പാതി വഴിയിൽ ഒരു ഭാഗത്തു തന്റെ മറുപാതി രോഗാവസ്ഥ മൂർച്ഛിച്ച അവസ്ഥയിൽ മറുഭാഗത്തു തന്റെ അമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ട ദുഃഖം - ഇതെല്ലാം കടിച്ചമർത്തി എല്ലാ പ്രതിസന്ധിയെയും തരണം ചെയ്തു മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയ എന്റെ സ്വന്തം അമ്മ - അമ്മയോടുള്ള എന്റെ മതിപ്പു ദിവസങ്ങൾ പോകുന്തോറും എനിക്ക് കൂടി കൂടി വരുന്നേയുള്ളൂ. സ്വന്തം അമ്മയായി തന്നെ മാറിയ എന്റെ മറ്റൊരമ്മ - ഏട്ടന്റെ അമ്മ - സഹനത്തിന്റെ പര്യായമായി ജീവിതം പടുത്തുയർത്തിയ ഞാൻ കണ്ട ഒരു മുഖവും ജീവിതവും ആയിരുന്നു അത്. പിന്നെ പറയാനാണെങ്കിൽ ഒരു പാട് വനിതകൾ ഉണ്ട് - പല കാല...

  'ലൈല' എന്ന് ഞാൻ അവൾക്കു പേരിടട്ടെ? എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു അധ്യായം ആയതു കൊണ്ടും ആ കുഞ്ഞിന്റെ പ്രൈവസി കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നതിനാലും ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞ് കഥാപാത്രത്തെ 'ലൈല' എന്ന് വിളിക്കട്ടെ? ഇന്നാ കുഞ്ഞു എന്റെ മനസ്സിനെ ഒരുപാട് സ്പർശിച്ചു...മനസ്സിൽ അറിയാതെ എന്തോ നൊമ്പരം... എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ കുഞ്ഞാണ് ലൈല... ക്ലാസിൽ ആദ്യമായി വന്നപ്പോൾ മുതലേ ഈ കുഞ്ഞ് സാധാരണ കുട്ടികൾ കാണിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ അടുപ്പം എന്നോട് കാണിച്ചിരുന്നു. എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഇരിക്കണം, ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തിരിക്കണം, ക്ലാസ്സിൽ നിന്നു പുറത്ത് ഞാൻ പോയാൽ എന്നെ അന്വേഷിച്ചു നടക്കുക, പിന്നീടെന്നെ കാണുമ്പോൾ ഇനി ഒരിടത്തും പോകരുതെന്ന് പറയുക, ക്ലാസ്സിൽ ഞാൻ അവളെ ഇതു നിമിഷവും നോക്കിയാലും അവളുടെ കുഞ്ഞി കണ്ണുകൾ എന്നിലാവും.. എപ്പോഴും എന്റെയും അവളുടെയും കണ്ണുകൾ കോർത്തിരിക്കും... സ്കൂൾ ടൂർ പോയപ്പോഴും അവൾ ആ കുഞ്ഞ് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു.. ബസിൽ അവളുടെ അടുത്ത് ഇരിക്കുമോയെന്ന്... മറ്റു കുട്ടികൾ കരച്ചിൽ മാറ്റി തുടങ്ങിയിട്ടില്ലാത്ത ആദ്യത്തെ ആഴ്ച തന്നെ ഈ കുഞ്ഞ് എന്നോട് പറഞ്ഞു - എന്നെ ബീന മാമിന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോകുമോന്നു... അങ്ങനെയാണ...